Fotoğrafı Baskı Ölçüsüne Getirme (10×15, 13×18)
Fotoğrafı 10×15, 13×18 cm gibi standart baskı ölçüsüne getirin
Dosyalarınız sizde kalır. Dönüştürme tarayıcının içinde yapılır, hiçbir dosya sunucuya yüklenmez.
Bu araç işinizi gördü mü?
Teşekkürler, geri bildiriminiz alındı.
Nasıl çalışır?
Baskı ölçüsü santimetreyle, dosya ise pikselle konuşur; bu araç ikisini birbirine çevirir. Fotoğrafları kutudan seçin, ölçüyü ve DPI değerini belirleyin: 10×15 cm ve 300 DPI seçtiğinizde çıktı 1181×1772 piksel olur, çünkü 10 santimetre 2,54'e bölünüp 300 ile çarpıldığında 1181 piksel eder. Sonuç satırında bu hesap yazılı gelir, yani baskıcıya hangi ölçüde dosya verdiğinizi tahmin etmek zorunda kalmazsınız. Fotoğrafın en-boy oranı hedef ölçüyle aynı değilse iki seçenek vardır: kırparak doldurmayı seçerseniz merkezden en büyük uygun alan alınır ve kenarlar taşar, sığdırmayı seçerseniz fotoğrafın tamamı görünür ama kısa kenarda beyaz ya da siyah şerit kalır. Yön ayarı normalde otomatiktir; yatay çekilmiş bir fotoğraf 10×15 yerine 15×10 çerçeveye oturur. Birden çok dosya seçebilirsiniz, hepsi aynı ayarla hazırlanır. Çıktı her zaman JPG olur: baskı kioskları ve fotoğrafçılar bu biçimi bekler.
DPI nedir?
DPI, "inç başına nokta" demektir ve bir baskının kâğıt üzerinde ne kadar sık nokta taşıdığını anlatır. Piksel gibi bir ölçü değildir; ölçüyü fiziksel boya bağlayan çarpandır. Aynı 1181×1772 piksellik dosya 300 DPI'da 10×15 cm, 150 DPI'da ise 20×30 cm basılır — dosya değişmemiştir, yalnızca noktaların ne kadar sıkışacağı değişmiştir. Fotoğraf laboratuvarları alışkanlıkla 300 DPI ister; bu, elde tutulan bir baskıda gözün ayrı ayrı nokta seçemediği yoğunluktur.
En-boy oranı nedir?
En-boy oranı, kısa kenarın uzun kenara oranıdır ve baskıda kırpma olup olmayacağını tek başına belirler. 10×15 cm ile 20×30 cm aynı orandadır (3:2), bu yüzden bir fotoğraf ikisine de aynı biçimde oturur; 13×18 ise 1,385 oranındadır ve 3:2 bir kareden bir şerit alır. Kâğıt boyları farklı bir dünyadan gelir: A serisinin oranı 1,414'tür ve ikiye katlandığında değişmez, ama hiçbir kamera bu oranda çekmez. Ölçü seçerken piksel sayısından önce orana bakmak, sürprizi baskıdan önce görmenizi sağlar.
Kırparak doldurma ve sığdırma nedir?
Fotoğrafın oranı hedef çerçeveyle tutmadığında iki seçenek kalır. Kırparak doldurmada fotoğrafın merkezinden hedef orandaki en büyük alan alınır ve çerçevenin tamamına yayılır: kenar boşluğu kalmaz, karşılığında kenarlardan bir pay gider. Sığdırmada fotoğrafın tamamı çerçeveye sokulur ve kısa kenarda düz bir şerit kalır: hiçbir şey kaybolmaz, karşılığında baskıda beyaz ya da siyah kenar görünür. Belgeler, ekran görüntüleri ve tamamı önemli olan kareler için sığdırma; portre ve manzara baskıları için kırparak doldurma daha iyi sonuç verir.
10×15 ile 13×18 arasındaki fark nedir?
İkisi de standart fotoğraf baskı boyudur ama ne alanları ne oranları aynıdır. 13×18 cm'in yüzölçümü 234 santimetrekaredir, 10×15'inki 150; yani 13×18 baskı yaklaşık 1,56 kat büyüktür ve masaüstü çerçevede belirgin şekilde daha iyi durur. Fark yalnızca büyüklük de değil: 10×15 tam 3:2 oranındadır ve 3:2 çeken makinelerin karesine kırpmasız oturur, 13×18'in oranı ise yaklaşık 1,385'tir ve hiçbir yaygın kamera oranıyla birebir tutmaz. Bu yüzden aynı fotoğrafı 10×15'te kırpmasız basabilirken 13×18'de kenardan bir şerit vermeniz ya da boşluk bırakmanız gerekebilir. 300 DPI karşılıkları da farklıdır: 10×15 için 1181×1772 piksel, 13×18 için 1535×2126 piksel gerekir.
Telefon fotoğrafı neden 10×15'e tam oturmaz?
10×15 cm'in en-boy oranı tam 3:2'dir. Fotoğraf makinelerinin çoğu bu oranda çeker, ama telefon kameralarının varsayılanı genellikle 4:3'tür. 4:3 bir kareyi 3:2 çerçeveye kırparak sığdırmak için kısa kenardan yaklaşık yüzde 11'lik bir şerit atmak gerekir; bu yüzden baskıda kafaların tepesi ya da ayakların ucu kaybolur.
13×18 ve 9×13 için durum daha karışıktır: bu ölçülerin oranı ne 3:2'dir ne 4:3. 13×18'in oranı yaklaşık 1,385, 9×13'ünki 1,444'tür; yani hangi kamerayla çekerseniz çekin bir miktar kırpma ya da boşluk kaçınılmazdır. Araç bunu gizlemez, hangi yolu seçtiğinizi sonuç satırına yazar.
- 3:2 çeken makine → 10×15 ve 20×30 tam oturur
- 4:3 çeken telefon → 10×15'te kırpma gerekir
- A4 ve A5 → oranı 1,41; hem 3:2 hem 4:3 için kırpma gerekir
Hangi ölçüyü ve hangi DPI'yı seçmeli?
Ölçüyü baskının nerede duracağı belirler, DPI'yı ise ne kadar yakından bakılacağı. Elde tutulan bir fotoğrafta göz ayrıntıyı 300 DPI'ya kadar ayırt eder; duvara asılan ve iki metreden bakılan bir baskıda 150 DPI ile 300 DPI arasındaki farkı görmek zordur.
Emin değilseniz 300 DPI'da kalın. Dosya büyür ama baskı yapan yer küçültebilir; olmayan pikseli ise kimse geri getiremez.
- Albüm ve cüzdan fotoğrafı → 9×13 cm, 300 DPI
- Standart baskı, hediyelik → 10×15 cm, 300 DPI
- Çerçeveye asılacak baskı → 13×18 veya 20×30 cm, 300 DPI
- Evdeki yazıcıdan tam sayfa çıktı → A4, 200-300 DPI
- Yalnızca kontrol amaçlı deneme çıktısı → 150 DPI
Sık sorulanlar
Fotoğrafım 10×15'e tam oturmuyor, neden?
Çünkü fotoğrafınızın en-boy oranı 3:2 değil. 10×15 cm tam 3:2'dir; telefonların çoğu 4:3 çeker. Oranlar tutmadığında iki dürüst yol vardır: kırparak doldurmak (kenarlardan pay gider) ya da sığdırmak (kenarda boşluk şeridi kalır). Üçüncü bir yol, yani hem tam dolduran hem hiçbir şey kaybettirmeyen bir ayar yoktur; fotoğrafı esnetmek yüzleri bozar, o yüzden bu araç esnetme yapmaz.
Hangi DPI'yı seçmeliyim?
Elde tutulacak ya da yakından bakılacak baskılarda 300 DPI seçin; fotoğraf laboratuvarlarının istediği değer budur. Dosya boyutu sorun oluyorsa 200 DPI çoğu gözde fark edilmez. 150 DPI'yı yalnızca deneme çıktısı ya da ekranda bakılacak dosyalar için kullanın. Kaynak fotoğrafınız zaten küçükse yüksek DPI kalite eklemez, sadece pikselleri büyütür.
Küçük bir fotoğrafı 20×30 cm yapabilir miyim?
Ölçü olarak evet, ama araç olmayan ayrıntıyı üretemez. 20×30 cm ve 300 DPI için 2362×3543 piksel gerekir; kaynağınız 1000×1500 piksel ise görüntü büyütülür ve baskıda yumuşak görünür. Sonuç satırındaki kaynak ölçüsüne bakın: kaynak hedeften küçükse ya daha küçük bir baskı boyu ya da daha düşük DPI seçin.
Çıktı neden hep JPG?
Baskı kioskları, fotoğraf laboratuvarları ve yazıcı sürücüleri JPG'yi sorunsuz açar; PNG ya da WEBP'te zaman zaman ret ya da renk sürprizi yaşanır. Bu yüzden kaynağınız PNG olsa bile çıktı JPG kaydedilir. Saydam alanlar seçtiğiniz zemin rengiyle doldurulur, çünkü JPG saydamlık taşımaz.
Fotoğraflarım bir yere yükleniyor mu?
Hayır. Ölçekleme ve kırpma tarayıcınızın içinde yapılır; dosya, adı ve boyutu hiçbir sunucuya gönderilmez. Sayfa bir kez açıldıktan sonra internet bağlantısı kesilse de araç çalışmaya devam eder.
Büyük bir fotoğraf 10×15'e inerken ayrıntı kaybeder mi?
Baskı çerçevesi kaynağın yarısından küçük kalıyorsa ayrıntı koruyan bir yeniden örnekleme (Lanczos yöntemi) kullanılır: baskıdaki her piksel, kaynakta o noktaya düşen bütün piksellerin ağırlıklı ortalamasıdır. Kumaş dokusu, saç telleri ve tabeladaki yazı böylece lekeye dönüşmez. Hangi yolun kullanıldığı sonuç satırında yazar.